Tuesday, June 26, 2012
Pangatlong Nobela
Pangalawa to sa nagawa ko pero pangatlo sa narelease. Available na ito sa precious store at kung nakatira kayo sa QC malamang nasa NBS na rin ito. Lagi kasi akong nasasabihan na hindi pa nga raw available sa ibang NBS branches yung libro. Hintay-hintay lang.Available din siya online.
By Maria Rome
Kahit pansamantala lang ang pag-ibig nito sa kanya ay makikipagsapalaran na siya.
Ang gusto lamang ni Beatriz ay ang mapansin siya ni Aaron, ang kanilang school librarian, kaya nagawa niyang bumili ng gayuma at binalak gamitin iyon dito. Ang hindi niya inaasahan ay ang pagkakamaling nagawa. Imbes kasi na si Aaron ay iba ang nakainom niyon—si Sid, ang rakistang numero unong kinaiinisan niya.
Dahil sa bisa ng gayuma kaya walang ligoy na nagpahayag ito ng pag-ibig sa pamamagitan ng kanta. Kahit pinigilan niya ang kanyang sarili ay nahulog pa rin ang loob niya rito. Ang buong akala niya ay magiging maayos ang lahat sa kabila ng pagkakamali niya. Ngunit nagkamali siya. Nang hulog na hulog na siya rito ay saka naman niya nalaman na hindi naman pala totoo ang gayuma. Niloloko lang pala siya ni Sid.
Saturday, June 23, 2012
Eat Bulaga at Miami Heat
Ang daming nangyari kahapon. Pumunta kami sa EB at nanalo kami sa Wave,Wave, Wave \Win win Win. Kaliwa kanan kaliwa kanan. Kami ang nanalo kaya may libreng EB shirt. Yung sister ko nabunot kaya nanalo siya ng 10 k kaya ayon nalibre ako ng pansit palabok na medyo kulang sa alat.
Sayang wala si Bossing Vic Sotto perodahil nandoon ang idol kung si Joey De Leon happy na rin ako. Kapagod nga lang. Masaya pala talagangmaging live audience. Minsan nga makaulit nang makakuha uli ng libreng t-shirt.
Pag-uwi ko nakita ko naman sa news na umiiyak sa sobrang tuwa si Lebron James. Heat na pala ang bagong NBA Champion. Hindi naman ako nasorpresa dahil sa experience pa lang lamang na sila. Masaya ako para kay LBJ, di ba parang friends langkami. At siyempre kahit late at pagod sa biyahe pinanood ko parin yung replay nung game. Nagulat ako ang laki ng lamang.
Hindi ako fan ni Lebron kasama ako sa maraming fan ng basketball na nayayabangan sa kanya pero ako kasi yung tipo na kahit hindi ko gusto ang ugali mo pero kung magaling ka sa trabaho mo you will still get my respect. Hindi naman siya magiging ganoon kagaling kung hindi mataas ang level ng work ethics niya. Talent can only get you so far.
Gusto ko rin yung interview nya. Sinabi niya yung about going back to basics. Inamin niya kasi na last season he played with a lot of hate at yun din siguro ang napansin ko sa kanya.He wanted to prove his critiques and bashers wrong by winning a Championship. Nawala na tuloy yung focus niya or yung totoong dahilan kung bakit siya naglalaro ng basketball at iyon ay dahil he loves the game mula noon hanggang ngayon. At yon ang ibinalik niya sa paglalaro niya ngayon. This season he improved his overall game he also made his teammates better by sharing the ball more.
Nasabi niya minsan sa interview na in case hindi sila manalo ng championship this season ay okay lang sa kanya that it should not really be consider a failure. And I agree dahil iisa lang naman kasi ang nananalo basta alam mo sa sarili mo na ginawa mo yung lahat ng makakaya mo sa mga oras na yon then that can be consider a success already.
So with that Congrats Miami at sana next season yung paborito ko namang team ang manalo ng Championships, ang New york knicks ang tagal na eh.
Sayang wala si Bossing Vic Sotto perodahil nandoon ang idol kung si Joey De Leon happy na rin ako. Kapagod nga lang. Masaya pala talagangmaging live audience. Minsan nga makaulit nang makakuha uli ng libreng t-shirt.
Pag-uwi ko nakita ko naman sa news na umiiyak sa sobrang tuwa si Lebron James. Heat na pala ang bagong NBA Champion. Hindi naman ako nasorpresa dahil sa experience pa lang lamang na sila. Masaya ako para kay LBJ, di ba parang friends langkami. At siyempre kahit late at pagod sa biyahe pinanood ko parin yung replay nung game. Nagulat ako ang laki ng lamang.
Hindi ako fan ni Lebron kasama ako sa maraming fan ng basketball na nayayabangan sa kanya pero ako kasi yung tipo na kahit hindi ko gusto ang ugali mo pero kung magaling ka sa trabaho mo you will still get my respect. Hindi naman siya magiging ganoon kagaling kung hindi mataas ang level ng work ethics niya. Talent can only get you so far.
Gusto ko rin yung interview nya. Sinabi niya yung about going back to basics. Inamin niya kasi na last season he played with a lot of hate at yun din siguro ang napansin ko sa kanya.He wanted to prove his critiques and bashers wrong by winning a Championship. Nawala na tuloy yung focus niya or yung totoong dahilan kung bakit siya naglalaro ng basketball at iyon ay dahil he loves the game mula noon hanggang ngayon. At yon ang ibinalik niya sa paglalaro niya ngayon. This season he improved his overall game he also made his teammates better by sharing the ball more.
Nasabi niya minsan sa interview na in case hindi sila manalo ng championship this season ay okay lang sa kanya that it should not really be consider a failure. And I agree dahil iisa lang naman kasi ang nananalo basta alam mo sa sarili mo na ginawa mo yung lahat ng makakaya mo sa mga oras na yon then that can be consider a success already.
So with that Congrats Miami at sana next season yung paborito ko namang team ang manalo ng Championships, ang New york knicks ang tagal na eh.
Monday, June 11, 2012
Pangalawang nobela
Ito na yung second baby ko. Tungkol sa first love, highschool life at kung ano pang anik-anik. Pink talaga ang kulay ng cover at nakahiga na naman ang dalawang nagmamahalan.
Forever In My Heart
By Maria Rome
“We have a lifetime ahead of us at sisiguruhin kong magagandang memories ang mabubuo natin.”
Si Alfred ang unang pag-ibig ni Carla, ngunit nabigo siya. Pagkalipas ng ilang taon, nagkrus uli ang mga landas nila. Ang akala niya, nakalimutan na niya ang damdamin niya rito ngunit hindi pala. Kaya lang ay huli na ang lahat dahil may kasintahan na ito—si Maxene.
Isang araw ay nagulat siya nang kausapin siya ni Maxene. Willing itong ipaubaya si Alfred sa kanya kapalit ng isang pabor—ang matupad ang pangarap nito na mapabilang sa mga modelo ng isang sikat na fashion designer na kaibigan niya. Tinanggap niya ang deal hindi lang upang magkaroon siya ng chance na makasama uli si Alfred kundi dahil, naniniwala rin siya na hindi karapat-dapat si Maxene para kay Alfred dahil handa nitong ipagpalit si Alfred sa pangarap nito.
Ngunit mukhang ang second chance na ibinigay sa kanya ay walang saysay dahil sa huli ay nakita niyang na-confuse lang si Alfred. Ramdam niya na mahal nito si Maxene. Ang masakit, mukhang nagbago na ng isip si Maxene.
By Maria Rome
“We have a lifetime ahead of us at sisiguruhin kong magagandang memories ang mabubuo natin.”
Si Alfred ang unang pag-ibig ni Carla, ngunit nabigo siya. Pagkalipas ng ilang taon, nagkrus uli ang mga landas nila. Ang akala niya, nakalimutan na niya ang damdamin niya rito ngunit hindi pala. Kaya lang ay huli na ang lahat dahil may kasintahan na ito—si Maxene.
Isang araw ay nagulat siya nang kausapin siya ni Maxene. Willing itong ipaubaya si Alfred sa kanya kapalit ng isang pabor—ang matupad ang pangarap nito na mapabilang sa mga modelo ng isang sikat na fashion designer na kaibigan niya. Tinanggap niya ang deal hindi lang upang magkaroon siya ng chance na makasama uli si Alfred kundi dahil, naniniwala rin siya na hindi karapat-dapat si Maxene para kay Alfred dahil handa nitong ipagpalit si Alfred sa pangarap nito.
Ngunit mukhang ang second chance na ibinigay sa kanya ay walang saysay dahil sa huli ay nakita niyang na-confuse lang si Alfred. Ramdam niya na mahal nito si Maxene. Ang masakit, mukhang nagbago na ng isip si Maxene.
Please grab a copy. Available na siya sa precious store at sa mga selected NBS store. Yung loving Anne wala pa daw sa NBS sabi nung kapatid ko. ewan ko lang dito kakarelease lang kasi nito eh .
Tuesday, June 5, 2012
Unang nobela
Loving Anne
By Romalyn
“Please give me a chance na sabihin at iparamdam sa `yo na mahal na mahal kita.”
Thirty is the new twenty.
Minsan lamang nailang si Anne na sabihin ang edad niya—at iyon ay kay Paolo.
Sa pagpunta niya sa dating tahanan nila sa Laur ay nakilala niya si Paolo. She was impressed by his character. At ang puso niyang nasawi na minsan ay ayaw ngayong magpaawat sa pagkahulog kay Paolo.
Ngunit kung dati ay nasa ayos ang lahat, sa muling pagkikita nila ay hindi na sila puwedeng magsama. It was all kept in secret dahil hindi kaya ni Anne na husgahan siya ng mga kakilala, she was a respected woman.
Nang umalis si Paolo ay hindi niya napigilan ang magalit sa sarili. Kung kailan kaya na niyang ipakilala ito sa lahat, saka naman ito biglang nawala.
By Romalyn
“Please give me a chance na sabihin at iparamdam sa `yo na mahal na mahal kita.”
Thirty is the new twenty.
Minsan lamang nailang si Anne na sabihin ang edad niya—at iyon ay kay Paolo.
Sa pagpunta niya sa dating tahanan nila sa Laur ay nakilala niya si Paolo. She was impressed by his character. At ang puso niyang nasawi na minsan ay ayaw ngayong magpaawat sa pagkahulog kay Paolo.
Ngunit kung dati ay nasa ayos ang lahat, sa muling pagkikita nila ay hindi na sila puwedeng magsama. It was all kept in secret dahil hindi kaya ni Anne na husgahan siya ng mga kakilala, she was a respected woman.
Nang umalis si Paolo ay hindi niya napigilan ang magalit sa sarili. Kung kailan kaya na niyang ipakilala ito sa lahat, saka naman ito biglang nawala.
Available na ito sa mga PHR Stores at mga selected national bookstore.
Oo nga pala sa Dream Love Romalyn ang pen name ko.
Oo nga pala sa Dream Love Romalyn ang pen name ko.
Friday, May 25, 2012
May Post
Kulang na talaga ako sa imagination pero dahil isang beses
isang buwan na lang ako makapag-update I guess a simple title is apt.
Unlike last month may maganda naman akong rason kung bakit hindi
ako nakapag-update ng blog ko. Una wala akong internet connection dalawang linggo
na at pangalawa nagkaroon akong stiff neck. Actually meron pa rin akong stiff
neck hanggang ngayon. Hindi ko na nga siya natiis kaya nagpatingin ako sa doctor
at iyon under medication ako at medyo groggy pa. medyo may katapangan din yung gamut
nangangasim din ang sikmura ko. But enough of my bodily pain may mga positibo din
namang nangyari this month. Nakaattend ako sawriting summer workshop na inisponsor
ng PHR para sa mga baguhang writer ng romance.Masaya siya maraming food ang nakapanghihinayang lang
eh wala ang favorite PHR writer ko na si RoseTan . sa mga hindi nakakaalam siya
yung writer ng bud brother series na pinalabas noon sa channel2. Rose tan is the
queen of romance comedy. Siya lang yata ang writer na kayang magpatawa and at the
same time magpakilig. She’s also known forgiving her heroine weird names, yung huling
natatandaan ko eh Petunia at Rigor Mortiz pero mas marami pang weirdong name ang
nagawa niya.Sa kanya rin ang senorita series na halos lahat yata ng heroine eh
brat at pasaway pero endearing pa rin.
Sa mga gusto naman ng straight hardcore romance siympre si Martha
Cecilia na ang bida dyan.Kinolekta ko rin ang Kristine series niya before hanggang
ngayon naman eh ongoing pa rin ang series pero hirap kumpletuhin kaya ayon
nag-give-up na rin ako.Sa mga nakapanood ng palabas sa TV nung series malapit naman
ang story pero iba pa rin talaga kapag binasa. Larger than life kasi ang mga fortalejo
men. Kailangan niyong basahin para maunawaan nyo ang ibig kung sabihin. In any case
Masaya akong maging writer para sa PHR enjoy ako sa pagsusulat ng romance at
inspirasyon ko sina Rose Tan at Martha. Sana makilala ko sila minsang pagpunta ako
uli sa PHR lalo na si Rose Tan wala talaga akong idea kung ano ang itsura niya.
Sa ngayon may mga
approved na akong nobela (3 to be exact at may mga pending pa) yun nga lang wala pang narerelease. Medyo naiinip na nga
rin ang beauty ko pero willing pa rin naman akong maghintay.Ang pen name ko nga
pala eh Maria Rome sila ang nag-isip niyan para sa akin. Hindi ako masyadong magkukuwento
tungkol sa workshop medyo bawal at baka may maisulat pala akong di puwedeng ilabas.
Sige exit na ako at ipapahinga ko muna tong leeg kong pasaway.
Thursday, April 26, 2012
April Post
Kailangan kung magpost na kahit isang entry bago pa man matapos ang April. Medyo napariwara kasi ako this past few weeks kaya ayon hindi nakapagsulat . Masyado rin akong naobssessed kay Jeremy Lin na kung hindi pa siya nainjure malamang ay hanggang ngayon ay pinapanood ko pa rin highlights ng mga games niya vs whatever team. Linsane na linsane talaga ako.
And yes bumili na ako ng bagong keyboard kaya gumagana na uli ang aking ENTER key. Yehey!!!!
Hanggang ngayon ay hinihintay ko pa rin na mapublished yung romance novel na sinulat ko para sa PHR. Last year pa yon nakapasa pero hanggang ngayon nasa kamay pa rin ng mga editors ko. Bayad naman na yon kaya okay lang. Tsaka talagang enjoy ako sa pagsusulat ng mga stories. Masakit sa ulo minsan dahil may mga time na kahit mahigit isang oras na akong nakaharap sa monitor wala pa ring napipiga sa utak ko. MAy kabagalan talaga akong magsulat kasi ako yung tipong nilalaro ko muna sa utak ang mga characters ko. Kinakausap sa isip ko. Ginagawan ko sila ng resume, slumbook at siyempre facebook account. Napapanaginipan ko pa nga minsan.
And speaking of panaginip. Napanaginipan ko na hinahabol ako ng isang serial killer na bata. Actually matanda na yung killer pero may sakit siya na hindi siya tumatanda. So basically he is 30 year old killer na mukhang 10 years old. Pinatay niya lahat ng mga kabatch ko sa elementary kasi nga binully siya noon. At ako na lang ang natitira niyang target. Sinakyan ko yata lahat ng mode of transpo sa panaginip na yon maliban sa helicopter. Ang hindi ko lang matandaan eh kung namatay ba ako. Ang natatandaan ko lang eh i've decided na harapin siya sa dulo para makapagtuos na kami dahil pagod na akong tumakbo.
Wala ako sa sarili ngayong araw na ito kaya pasensya na kung parang scattered brain lang ang post na ito. Next time i will call on my organized self para mas maging coherent ang mga entries ko. Ang init ng panahon lumalabas ang pagiging Aspie ko.
PS
Oo nga pala maganda daw ang Avenger sabi ng kapatid ko. Hindi ko pa siya napapanood dahil lagi naman akong huli sa panonood ng sine ayoko kasing nakikipagsiksikan.
And yes bumili na ako ng bagong keyboard kaya gumagana na uli ang aking ENTER key. Yehey!!!!
Hanggang ngayon ay hinihintay ko pa rin na mapublished yung romance novel na sinulat ko para sa PHR. Last year pa yon nakapasa pero hanggang ngayon nasa kamay pa rin ng mga editors ko. Bayad naman na yon kaya okay lang. Tsaka talagang enjoy ako sa pagsusulat ng mga stories. Masakit sa ulo minsan dahil may mga time na kahit mahigit isang oras na akong nakaharap sa monitor wala pa ring napipiga sa utak ko. MAy kabagalan talaga akong magsulat kasi ako yung tipong nilalaro ko muna sa utak ang mga characters ko. Kinakausap sa isip ko. Ginagawan ko sila ng resume, slumbook at siyempre facebook account. Napapanaginipan ko pa nga minsan.
And speaking of panaginip. Napanaginipan ko na hinahabol ako ng isang serial killer na bata. Actually matanda na yung killer pero may sakit siya na hindi siya tumatanda. So basically he is 30 year old killer na mukhang 10 years old. Pinatay niya lahat ng mga kabatch ko sa elementary kasi nga binully siya noon. At ako na lang ang natitira niyang target. Sinakyan ko yata lahat ng mode of transpo sa panaginip na yon maliban sa helicopter. Ang hindi ko lang matandaan eh kung namatay ba ako. Ang natatandaan ko lang eh i've decided na harapin siya sa dulo para makapagtuos na kami dahil pagod na akong tumakbo.
Wala ako sa sarili ngayong araw na ito kaya pasensya na kung parang scattered brain lang ang post na ito. Next time i will call on my organized self para mas maging coherent ang mga entries ko. Ang init ng panahon lumalabas ang pagiging Aspie ko.
PS
Oo nga pala maganda daw ang Avenger sabi ng kapatid ko. Hindi ko pa siya napapanood dahil lagi naman akong huli sa panonood ng sine ayoko kasing nakikipagsiksikan.
Monday, March 5, 2012
Galit Talaga Ako
Kanina lang nabasa ko na ang anak ni former president ramos ay nagfile ng complain sa dalawang members ng Azkals, sexual harassment ang kaso.
Disappointed ako sa Azkals dahil bukod sa talagang sinusuportahan ko ang team na ito eh hindi lang ito ang unang issue sa kanila. Mas malala pa nga yung una rape pero walang formal complaint na naifile. Pero kung disappointed man ako sa Azkal mas disappointed at shock ako sa mga comments na nabasa ko online. I know that people are braver and more candid online dahil protektado sila ng anonymity but it disgusts me that some people can be so insensitive and cruel.
Noon hindi ko maunawaan kung bakit may mga babaeng kahit nabubugbog na sila, narerape, nahaharass sa trabaho kahit sa bahay o maging sa eskuwela eh hindi nagrereklamo o nagsusumbong. May mga pulis naman, mga institution na tutulong, ayaw ba nilang maparusahan ang yung mga nagmaltrato sa kanila? But I guess ignorante nga lang talaga ako because I was shocked ng mabasa ko ang mga comments ng mga tao tungkol sa nagreklamo ng sexual harassment sa mga Azkals. Na kesyo hindi naman daw sexual harassment ang pagbibiro tungkol sa cup size niya at yung iba sinasabi na papansin lang yung babae some even think that she deserves it and that she’s asking for it. WOW!!!! I know people can be harsh but whether or not totoo yung allegation hindi ko naisip na marami pa lang tao na ganoon ang talaga ang takbo ng utak. Na sinisisi pa talaga yung biktima. Na baka nga naman nagbigay ka ng motibo, na baka nga naman sobrang sexy ng suot mo o baka naman nagger ka kaya ka binubugbog ng asawa mo o baka naman you’re the one who provoked the guy o baka naman you deserved it.
YOU DESERVED IT???? Really????? A person that deserves to be harassed?? Molested??? Raped?? Battered??? Abused??? No wonder some women chose to just keep silent or to just cry inside their room and be abused over and over. They rather choose that kesa nga naman ipangalandakan sa mundo ang kahihiyang inabot nila and for what para mabasa nila at marinig nilang sabihin ng mga tao. MAYBE YOU DESERVE IT BITCH. No one deserves to be harassed, no one. At doon sa mga taong nagsasabi na maybe you deserve it. Maybe you guys should be ashamed of yourself.
Subscribe to:
Posts (Atom)


